بیا و اینبار تو تنها همراه من باش...
بیا تا با هم دست بر قانون نانوشته کلیشه های تراژدی وار ببریم و قبح شکنی را اینبار به وصف بهترین اشتباه شرح دهیم...
تا نور روزی از چشمان اشک آلودمان ببارد...
از چشمان اشک آلود دخترانی از جنس امید...!
تا اینبار به قدرت عظیم و نانوشته امان دست بر نابرابری هایی به نام عدالت ببریم،نه دست بر چشمان تیره و تار قلمی از جنس خون که با درد بنویسد بر قلب های رنجورمان <روز زن مبارک>.